قانون مقررات بهداشتی بین المللی

مقررات بهداشتی بین المللی (International Health Regulations)

مقررات بهداشتی بین المللی، به عنوان وسیله ای برای کاهش خطر انتقال بیماری ها از طریق مبادی مرزی هوایی، زمینی و دریایی طراحی شده است. و ابزار حقوقی بین المللی است که ۱۹۴ کشور جهان از جمله کشورهای عضو سازمان جهانی بهداشت متعهد اجرای آن هستند. هدف از این مقررات کمک به جامعه بین المللی در ارتباط با پیشگیری و پاسخ به خطرات حاد بهداشت عمومی است که دارای پتانسیل گسترش از طریق مرزها و تهدید مردم سراسر جهان می باشد.

در دنیای کنونی بیماری های واگیر از طریق مسافرت و تجارت بین المللی می توانند گسترش یابند. بحران سلامت در یک کشور می تواند معیشت و اقتصاد را در بسیاری از نقاط جهان تحت تاثیر قرار دهد. بحران می تواند ناشی از یک عفونت در حال ظهور مانند سندرم حاد تنفسی (سارس)، همه گیری آنفلوانزای انسانی، همچنین سایر فوریت های بهداشت عمومی از جمله نشت مواد شیمیایی و تشعشعات هسته ای باشد.

هدف از این مقررات اطمینان از سلامت عمومی از طریق پیشگیری از گسترش بیماری با حداقل مزاحمت در مسافرت و تجارت بین المللی است.

مقررات بین‌المللی بهداشتی مقابله با بیماری‌ها از سال ۱۹۶۹ در ایران وجود داشته است، اما مقررات جدید بهداشتی در سال ۲۰۰۵ بازنگری و به همه کشورهای جهان اعلام شد که ایران نیز از معدود کشورهایی است که در تهیه این مقررات بین‌المللی نقش داشته است.

قرنطینه بهداشتی

براساس این موافقتنامه بین المللی همه کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی می بایست تا سال ۲۰۱۲ از نظر امکانات نیروی انسانی، ظرفیت‌ آزمایشگاهی و ظرفیت‌ پاسخ‌دهی به میزان استاندارد تعریف‌شده از سوی سازمان جهانی بهداشت می رسیدند.

بیماری‌های با اهمیت بین‌المللی که از مرز کشورها عبور می‌کنند و در سطح وسیع گسترش می‌یابند، بیماری‌های عفونی و واگیردار و یا بیماری‌هایی ناشی از نشت مواد شیمیایی هستند. به منظور آمادگی کامل برای مقابله با این بیماری‌ها، از سال ۲۰۰۷ مقررات جدید بهداشتی در کشورهای جهان تدوین شد.

منظور از آمادگی کامل کشورها برای مقابله با بیماری‌های دارای خطر انتشار بین‌المللی این است که بیماری به موقع شناسایی، تشخیص و درمان و درباره آن به دیگر کشورهای جهان اطلاع رسانی شود.

مقررات جدید بهداشتی توصیه کرده است که در همه کشورها برای اجرای مقررات بین‌المللی بهداشتی، نظام‌هایی مبتنی بر تربیت نیرو تعریف و تامین آزمایشگاه‌های ویژه تشخیص بیماری‌های بین‌المللی تشکیل شود.

ظرفیت‌های کلیدی و عمومی و دانشگاهی مانند پاسخ بهداشتی به‌هنگام، تقویت آمادگی برخورد با رویدادهای خطرناک و اطلاع‌رسانی به شهروندان در مورد خطرات بهداشتی، باید تقویت شوند.
وجود منابع انسانی و تیم‌های واکنش و ارزیابی سریع در شهرستان‌ها ضروری است. همچنین نیازمند آزمایشگاه‌های مرجع بهداشتی با توان تشخیص سریع بیماری‌های بین‌المللی در مناطق مرزی هستیم.

موادغذایی، آرایشی و بهداشتی از عوامل انتقال بیماری‌ها هستند و ورود و خروج آن‌ها از مرزهای کشور باید کنترل شود. موادغذایی باید برای ورود و خروج از مرز کشور از فیلترهای استاندارد عبور کند که برای تحقق این امر نیازمند ایجاد آزمایشگاه‌های موادغذایی در مناطق مرزی هستیم.

اقدامات مراقبتی. و هشدار و .پاسخ‌دهی سریع .در حوادث. از دیگر موارد. پیش‌بینی. شده در مقررات. بین‌المللی مبارزه با بیماری‌ها است. پیش‌بینی بیماری‌ها از موارد موجود در نظام مراقبت جهانی است که خوزستان تاکنون در این مورد موفق بوده است.

مقررات بین المللی بهداشت (IHR)

در واقع اهرمی است که برای ایجاد نظام مراقبت مرزی پویا به کار می رود. این روش با ایجاد یک سیستم مراقبت مرزی پویا ، قابلیت آشکار سازی بیماری های خطرناک (مشمول مراقبت بهداشتی) و هشدار (گزارش دهی) سریع را به وجود می آورد.

اجرای این قوانین به افزایش امنیت ملی، منطقه ای و جهانی بهداشت کمک می کند. مهم ترین نقطه عطف اجرای این مقررات ارزیابی هر کشور از نظارت و ظرفیت پاسخ خود در موارد مهم و نیز توسعه و اجرای برنامه برای هرچه بهتر عملی شدن اهداف بهداشتی تا سال ۲۰۱۲ می باشد.

ﻫﺪف و ﮔﺴﺘﺮه ﻣﻘﺮرات

ﻫﺪف و ﮔﺴﺘﺮه اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از :” ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی، ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ، ﻛﻨﺘﺮل و ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﻮدن ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﺑﻴﻤﺎری ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﻛﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ و ﻣﺤﺪود ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺷﺪه و از ﺗﺪاﺧﻞ ﺑﻲ ﻣﻮرد در ﻣﺴﺎﻓﺮت ﻫﺎ و ﺗﺠﺎرت ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮔﺮدد”.

اهمیت مراقبت بهداشتی مرزی

جهت مقابله با ورود و خروج بیماری های مشمول مراقبت (کلاس A,B,C ) وجود یک نظام مراقبت بهداشتی کارآمد در مرزهای بین المللی ضروری است. مقررات بهداشتی بین المللی (IHR) مجموعه قوانین و مقرراتی است که متضمن عملکرد نظام مراقبت بهداشتی مرزی (Border Surveillance) توسط کشورها بوده و از جانب سازمان جهانی بهداشت مورد ارزیابی قرار می گیرد.

مقررات بین المللی بهداشتی مقابله با بیماری ها از سال ۱۹۶۹ در ایران وجود داشته است، اما مقررات جدید بهداشتی.در سال ۲۰۰۵ بازنگری و به همه کشورهای جهان اعلام شد. که ایران نیز از معدود کشورهایی است که در تهیه این مقررات بین المللی نقش داشته است و اکثر کشورها از جمله کشورما اجرای آن را از ابتدای متعهد و متقبل شده است.

از نظر امکانات .نیروی انسانی، ظرفیت. آزمایشگاهی و ظرفیت. پاسخ دهی به میزان. استاندارد تعریف. شده .از سوی سازمان. جهانی بهداشت، وجود .اتاق ایزوله تنفسمی. با فشار منفی. و با بهره گیری از فلیتر..هپا استاندارد، ایجاد. آزمایشگاه های. موادغذایی در مناطق. مرزی، اقدامات. مراقبتی و هشدار. و پاسخ دهی. سریع در حوادث، آمادگی. کامل کشورها برای. مقابله .با بیماری های .دارای خطر انتشار. بین المللی – بیماری .به موقع. شناسایی، تشخیص. و درمان و درباره .آن به دیگر کشورهای جهان. اطلاع رسانی شود.

وضعیت اجتماعی-اقتصادی مناطق مرزی کشورهای همسایه و تامین نیازهای ایران و سایر کشورهای آسیای میانه باعث گسترش تبادلات مرزی گردیده که در بطن خود مخاطرات عدیده ای را می تواند در وهله اول متوجه سلامتی مردم استان نماید.

مرزهای دریایی- هوایی- زمینی اعم از ریلی و جاده ای در اقصی نقاط ایران به اشکال مختلف استقرار دارند.

این مرزها جهت ارتباط با کشورهای همجوار و سایر نقاط دنیا بر حسب اهمیت پنج گروه تقسیم می گردند
پایانه های مرزی بین المللی که از چهار گروه : ممتاز، درجه ۱، درجه ۲، درجه ۳ تشکیل گردیده اند
بازارچه مستقر در جنب پایانه های مرزی بین المللی
مناطق آزاد اعم از بنادر (چابهار)- جزایر (قشم- کیش) منطقه آزاد تجاری جلفا، ماکو و آبادان
که این مناطق خود می توانند دارای پایانه های دریایی و هوایی بوده که این پایانه ها با کشورهای همجوار ارتباط داشته و در جابجایی بار و مسافر فعال باشند.